Het jungleboek

Hoofdstuk 1: Het gevonden kind van de wolvenroedel.

Op een warme avond in de Indische jungle lagen Vader Wolf en Moeder Wolvin in hun hol met hun welpen. Plots strompelde een klein naakt mensenkind hun grot binnen, achtervolgd door de gevreesde tijger, Shere Khan. |De tijger brulde van buiten|, eisend dat het kindje werd overhandigd.

Maar de wolven weigerden. "Het mensenwelp is nu van ons", zei Vader Wolf. Toen Akela, de leider van de Seeonee Wolvenroedel, de andere wolven bijeenriep om over het lot van de jongen te beslissen, spraken de wijze Baloo, de beer, en de sluwe Bagheera, de zwarte panter, in het voordeel van de jongen. Bagheera bood zelfs een vers gedode stier aan om de roedel te overtuigen.

Zo werd de jongen Mowgli genoemd en |opgevoed als een van de wolven|.

Hoofdstuk 2: Lessen van de jungle.

Mowgli groeide sterk en wijs op, en leerde de Wetten van de Jungle van Baloo. Hij leerde de taal van alle wezens spreken — wolven, vogels en zelfs slangen. Bagheera leerde hem stiekem en jagen.

Maar gevaar loerde. Shere Khan zocht nog steeds om Mowgli te doden, en op een dag kidnapten de ondeugende Bandar-log (Apenvolk) hem, en sleepten hem naar de geruïneerde stad in het hart van de jungle. Ze waren van plan Mowgli hun koning te maken, maar ze waren dwaas en wetteloos.

Baloo en Bagheera, wanhopig om Mowgli te redden, zochten de hulp van Kaa, |de grote en fiere rotspython|. Samen vielen ze de Bandar-log aan. De hypnotische dans van Kaa liet de apen machteloos achter, en Mowgli werd gered.

Bagheera waarschuwde Mowgli: "Je moet op je hoede zijn. Op een dag zul je Shere Khan onder ogen moeten zien."

Hoofdstuk 3: De wraak van de tijger.

Toen Mowgli opgroeide, keerden sommige wolven van de roedel zich tegen hem, beïnvloed door de leugens van Shere Khan. De tijger verspreidde angst, en overtuigde hen dat Mowgli niet echt een van hen was.

Akela, de oude leider, werd verraden en omvergeworpen. Mowgli, beseffend dat hij in gevaar was, verliet de roedel, maar niet voordat hij wraak had gezworen tegen Shere Khan.

Mowgli ging naar het mensendorp, waar hij werd opgevangen door een vrouw die hem herkende als haar verloren zoon. Hij had moeite om onder de mensen te leven, maar hij leerde ook hun gewoontes. Hij ontdekte het |vuur dat de jungle vreesde|, en besloot het te gebruiken tegen Shere Khan.

Op een dag ging Shere Khan naar de rivier, ervan overtuigd dat hij Mowgli zou verslaan. Maar Mowgli zette een val, en lokte de tijger |in een stampede van buffels|, die hem vertrappelden tot hij gewond en bang vluchtte, en zo zijn superioriteit bewezen aan de Wolvenroedelraad.

Hoofdstuk 4: Tussen twee werelden.

Hoewel hij wraak had genomen, ontdekte Mowgli dat hij noch tot de jungle noch tot de mensenwereld behoorde. De dorpelingen, bang voor zijn krachten, joegen hem weg.

Mowgli keerde terug naar de jungle, maar ook de wolven behandelden hem anders. Hij was niet langer alleen een welp — hij was iets groters.

Terwijl de jungle weerklonk van zijn naam, besefte Mowgli dat hij vrij was. Hij zou zijn eigen weg gaan, niet helemaal mens noch beest, maar een legende in beide werelden.

En zo liep Mowgli, |het Mensenwelp alleen| onder de door de maan verlichte jungle, met alleen de nacht als metgezel.